Diecezja Łomżyńska: Parafia i szkoła w służbie rodziny

Strona główna » Aktualności » Łomżyńskie Wiadomości Diecezjalne - Kwartalnik » Numer 4/2009 » Biskup Łomżyński

Parafia i szkoła w służbie rodziny

Artykuł Biskupa Łomżyńskiego Stanisława Stefanka
(Różaniec, nr 10 (688) październik 2009, s. 26-27).
Dom, Kościół, szkoła - te trzy miejsca mogą być nazwane jednym imieniem: po prostu - szkołą. Rodzina też jest szkołą. Stąd nasze katechezy są poświęcone rodzinie jako szkole wartości ludzkich i chrześcijańskich.
Nawet najbardziej wszechstronnie przygotowani rodzice nie podołają przygotowaniu młodego człowieka do samodzielnego życia. Dwie instytucje mogą szczególnie pomóc rodzicom w tym zadaniu. Są to szkoła i Kościół. Główna odpowiedzialność jednak zawsze będzie spoczywała na rodzicach. „Inni uczestnicy procesu wychowawczego działają w imieniu rodziców, w oparciu o ich zgodę, a w pewnej mierze nawet na ich zlecenie” - napisał Jan Paweł II w Liście do Rodzin.
Nauczyciel - wsparciem dla rodziców
Szkoła publiczna jest instytucją państwową, zorganizowaną i utrzymywaną przez państwo z pieniędzy państwowych. A co to są pieniądze państwowe? To podatki rodziców, które idą na utrzymanie budynku szkoły, pensje dla nauczycieli, pomoce naukowe.
Nauczyciele mają własne spojrzenie na świat i różnie podchodzą do wartości religijnych. Konflikt powstaje wtedy, kiedy np. rodzice są ludźmi głęboko wierzącymi, a nauczyciel hołduje ideologii ateistycznej, wprowadza najrozmaitsze nowinki i prowadzi młodzież do katastrofy obyczajowej. Nauczyciel może powiedzieć: „Jestem wynajęty przez władzę szkolną, kontrolowany od strony merytorycznej, formalnej, od państwa otrzymuję wynagrodzenie. Kto mi płaci, tego słucham”. Trzeba więc zadać pytanie: czyje są pieniądze? Państwowe! Jakim prawem ktoś, kto korzysta z pieniędzy publicznych, ma narzucać prywatne poglądy? Nasuwa się kolejne pytanie: w jaki sposób rodzice mają prawo zlecać określoną formę kształcenia i wychowania ich dzieci przez szkolnych nauczycieli?
Najlepsza jest symfonia poglądów; jeśli zaangażowanie rodziców nie ogranicza się tylko do zbierania na komitet rodzicielski i wchodzą oni na teren szkoły jako współwychowawcy. Dzieje się to początkowo przy realizacji takich przedsięwzięć jak wycieczki czy zabawy szkolne. Wtedy rodzice angażują się jako pomoc, by z czasem współtworzyć życie szkoły, zwłaszcza w zakresie programów wychowawczych.

Razem z parafią dla dobra dzieci
Drugim współpracownikiem rodziców w wychowywaniu dzieci jest parafia, ale i tu autonomia rodziców sięga daleko, a wychowanie religijne uzależnione jest od ich woli.
Parafia zaprasza nas do aktywnego udziału w przyjęciu przez dziecko sakramentów inicjacji chrześcijańskiej: chrztu świętego, Komunii świętej i bierzmowania. Przy tych sakramentach rodzice otrzymują wsparcie ze strony parafii, ale pamiętajmy, że to rodzice wprowadzają dzieci w tajemnicę spotkania z Bogiem. Szafarze sakramentów służą rodzinie, a nie zastępują rodzinę. Parafia pomaga także wejść dziecku w życie społeczne, w działalność charytatywną. Zawsze pełni jednak rolę współpracownika rodziców.
Jakie są warunki dobrej, wzajemnej współpracy? Przede wszystkim nie można traktować parafii i szkoły jak firmy, której przekazuje się dziecko z określonym zleceniem. Obecność rodziny na tych dwóch polach jest warunkiem, którego nie można ominąć. Ważne jest też wspólne tworzenie programów wychowawczych, edukacyjnych, rozwojowych. Muszą być dobrze pomyślane, i to ze wszystkich stron: odpowiedzialnych nauczycieli, duszpasterzy i rodziców. Ważną rolę odgrywają stowarzyszenia rodziców, grupy o pogłębionej formacji duchowej, jak Kościół Domowy czy inne wspólnoty.

Opublikował(a): Administrator

Data powstania: wt, 17 maja 2011 20:27
Data upublicznienia: wt, 17 maja 2011 20:30
Zaakceptował(a): Administrator
Artykuł był czytany: 661 razy
Drukuj
Copyright @ 2011 Kuria Biskupia w Łomży!
Wykonanie strony SPEEDi